به گزارش اینجاخبر   عباس مدحجی در یادداشتی نوشت:

خرمشهر کم مدیران همزمان و هم نام به خود ندیده اما حضور دو لفته در دو برهه ی مدیریتی تقریبا پشت سرهم چیزی نیست که خیلی قابل تکرار باشد. خصوصا که هر دو در بدو ورود دست به یک اقدام مشابه زدند و آن ثبت شکایت از فعالین مدنی اجتماعی ست. لفته ی اول دوروکوندی ست که فرماندار ویژه ی شهرستان خرمشهر ست و لفته ی دوم، سید احمد نژاد، نماینده سابق خرمشهر است.

سید لفته احمد نژاد نماینده مردم خرمشهر و مینوشهر در یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود که از خرداد ۹۹ تا خرداد ۱۴۰۳ در مجلس به قانون گذاری مشغول بود. سید لفته ۹هزار و ۶۰۰ رای آورد(حدودا سه هزار رأی کمتر از مصطفی مطور زاده، نماینده دوره ی بعدی و فعلی) ولی از همان ابتدای کار به اقدام به ثبت شکایت علیه چندین فعال اجتماعی و خبرنگار کرد. اقدامی که اگرچه به سرانجام نرسید اما نوع نگاه نماینده را از بدو ورود لو داد. احمد نژاد که اغلبِ منتقدین سبد آرای او را نه از حب وی که از بغض رقبایش میدانستند در لیست عملکرد نمایندگان خرمشهر انتهای جدول را به خود اختصاص داد. در زمان نمایندگی وی مدیریت کلی خرمشهر به نامنظم ترین حالت پیش میرفت و اغلب رد پای پدرخوانده ها را ورود وی به مجلس رصد میکردند. با این تفاسیر بعید است خرمشهر از این لفته خاطرات خوشی در ذهن به یادگار داشته باشد. خصوصا که ماجرای کارتهای بهزیستی و نامه استخدام خواص هم بسرعت در فضای رسانه منتشر شد و هم حافظه عمومی را قلقلک داد. ماجراهایی که البته خرمشهر در زمان باقی نمایندگان هم کم ندیده است.

مدتی بعد از پایان دوره تقنین سید لفته، پای اجرای لفته دوروکوندی به خرمشهر باز شد. جایگاهی که گویا پیش از آن به عزیز!ان دیگری وعده داده شده بود ولی در نهایت به دوروکوندی رسید. فرماندار فعلی نیز بنا به تشخیصش، اقدام به ثبت شکایتی علیه فعالان اجتماعی کرده که بنظر میرسد بهترباشد به سرانجامی جز وضعیت مرضی الطرفین نرسد. این لفته اما نماینده قوه ی مجریه در شهرستان است وبا پیشوند ویژه و اختیاراتی فراتر میطلبد که عملکردی بهتر داشته باشد. از نکات مهم حضور وی تاکنون آغوش باز اون برای نماینده و فرمایشات اوست. البته که تعامل بین مسولان میتواند سازنده ارزیابی شود اما آنچه منتقدان را نگران کرده، تبدیل احتمالی این تعامل به حیات خلوت و تصمیم گیری های گعده ای ست. از جهتی دیگر کوله بار تجارب دوروکوندی در سازمان همیاری ها پرشده وهمین توجهش را به عملکرد شهرداران دو چندان کرده است. توجهی که از چشم رسانه ها دور نمانده و هراز چندگاهی شنونده شایعاتی حتما بی پایه و اساس! درباره بالاگرفتن اختلاف نظرها هستیم. البته تا کنون جدیت در کار و نظارت میدانی وی بر بخش های مختلف در نکات مثبت عملکردش ثبت شده است.

علی ای حال، خرمشهر علاوه بر تجربه مدیریت دومصطفی، روزگار تجریه دو لفته را هم درک کرده است. قطعا این مدیریت ها نکات قابل قبول یا حتی قابل دفاعی هم در کارنامه داشته یا دارند و یاحتی خواهند داشت. این نگارش قصد نقد ژرف به این مقوله ها را ندارد و شاید دربهترین حالت موفق به تحریک زاویه نگاه مخاطب شود آنهم اگر مثل بقیه به مغاک شکایت کشیده نشود. منتهی همه بخوبی میدانیم که حق خرمشهر چیزی بسیار فراتر از این نوع نگاه ها و مدیریت هاست. و وضعیت امروز اگرچه حاصل تلاش های مصطفی ها و لفته هاست اما میتوانست خیلی بهتر باشد. شهری که ظرفیتهایش بسیار فراتر و قوی تر از چالهایش میبود اگر مدیران انتخابی و انتصابی ش کمی بهتر عمل کنند.