به گزارش اینجاخبر   عباس مدحجی در یادداشتی نوشت:

بیش از یک سال از حکم سه ساله ی مصطفی خانزادی برای مدیرعاملی سازمان منطقه آزاد اروند میگذرد و مردم منطقه هر روز بیشتر از قبل از این مهمان ناخوانده مایوس میشوند. نگاهی اجمالی و نه حتی عمیق به عملکرد وی بخوبی نشان میدهد که پشت تبلیغات پرطمطراق روزهای نخست رسانه های مرکز نشین با عنوان “چهره ی آکادمیک” هنوز اتفاق خاصی نیفتاده است.

خانزادی که با وعده ی نیاوردن هیچ نیرویی از خارج اروند و ریل گذاری منطقه آزاد برای بهبود حرکت قطار اقتصاد منطقه پشت میز مدیرعاملی نشست از همان ابتدا و بارها خود را مهمان موقت اروند معرفی کرد و پیش از اینکه وارد میدان شود ترجیح داد پشت گریه های هرازچندگاهی در جلسات سنگرش را حفظ کند. به سرعت اختلافات داخلی هیئت مدیره رخ نشان داد و اخبار نشت کرده ی گاه و بیگاه و نمود بیرونی آن نشان از شکافی عمیق داشت.

دیری نپایید که خانزادی که تا پیش از این هیچ قرابتی با اروند نشینان نداشت و در عوض مهمان خوش نشینی کیشوندان بود زیر وعده هایش زد و نه تنها نیروی انسانی خارج از اروند و استان به منطقه تحمیل کرد که دست به عزل گسترده ی نیروهای بومی زد. لیست عزل و نصب های خانزادی در دوران کوتاه ریاستش به نوعی رکورد شکنی در مناطق آزاد کشور است به نحوی که عمر برخی انتصاباتش به یک هفته هم نمیرسد. نگاهی به لیست ذیل فقط طی این مدت کوتاه شاید نه تنها نشان از تزلزل در تصمیم گیری که گوشه هایی از باج سیاسی به وزنه های قدرت منطقه و حتی پایتخت باشد. تغییراتی که گاها برای یک میز و طی مدتی کوتاه اتفاق افتاده اند. به نحوی که پست گرفتن در مدیریت خانزادی بعلت عمر کوتاهش تبدیل به فوبیای کارمندان شده است.

در روابط عمومی “لطفی” جای “علی فرحانی” را گرفت و سپس “جعفردریس” جای “لطفی” را. در معاونت فرهنگی “سالم پور” به جای “زرشناس” آمد و در آموزش “اسلامی” به جای “جعفری”، یک هفته بعد” قشقایی”ی به جای “اسلامی”، و در نهایت” فرحانی” که قبلا در روابط عمومی بود به جای “قشقایی” آمد.
گردشگری نیز از قافله عقب نماند و بعد از “پاکگهر” که به جای “بابامرادی” آمده بود، “طاهری” به جای “پاکگهر” آمد. “آبیار” جای “ازند” را در اداره فرهنگی گرفت و در محرومیت زدایی “سیدی” به جای “هوشمند”.” شفیدل” هم حراست را به “شهبازی” واگذار کرد. در معاونت عمرانی “الیاسی” بجای “باوی”، و باز” دزفولی” بجای “الیاسی”. در معاونت توسعه مدیریت،” جودکی” به جای “خانی” و در مدیریت توسعه شلمچه “اوالی” به جای “بشکار”. در معاونت سرمایه گذاری” حسینی نصر” به جای “خزایی” در مدیریت گمرک “خدادادی” به جای “دهداری”.” حلاج” به جای “ناظمی” در مدیریت شهرکهای صنعتی، “افراشته” به جای “ادیب کیا” مدیر صنایع، “بعاج” به جای “مزرعه” در مدیریت بازرگانی “عبود زاده” به جای “تهرانی” مدیریت سرمایه گذاری، “نظامی” به جای “موسوی” مدیریت طرح و برنامه و “بنی بوگری” به جای “ادریس پور” در مدیریت امور مالی.
“آرش یوسفی” به جای “بحرینی” در منابع انسانی و در بازرسی،
“ادیبی” به جای “افخمی” و “رمضانی” به جای “ادیبی”. در شرکت سرمایه گذاری و توسعه و در حدود یک سال، ” امانی” و “نیکپی” و “جاوید” و “یوسف پور” به ترتیب روی صندلی مدیرعاملی جا خوش کردند.

پس از رسوایی غیبت معاون فرهنگی خانزادی در ایام جنگ و حضور جبارسینگ وار وی در کشور هندوستان تا پایان جنگ، خانزادی در قمار آخرش دست به دامان فرزند امام جمعه موقت کیش شده است. یوسف پور که پیش از این کارنامه ی نیاز به تلاشش در هواپیمایی آسمان و ستاد انتخاباتی قالیباف، داد همه را در آورده بود و نامه نگاری سازمان های ذیربط برای نداشتن کارت پایان خدمتش سر از رسانه ها در آورده بود به مدیرعامل شرکت سرمایه گذاری و توسعه اروند منصوب شد.

انتصابی که نه تنها واکنش مجموعه هایی را بدنبال داشت که وی پیش از این سکاندارشان بود، که در منطقه هم دیسلایک شد. چرا که خانزادی با انتقاد ار عملکرد مدیرعامل قبلی این شرکت، دست به مهره ی یوسف پور برده بود ولی ظاهر امر انتخابی بوده بین بد و بدتر. یعنی ارجحیت گزینش فردی از کیش، به ۱۷۰۰ نفر پرسنل سازمانش و ۵۰۰ هزار نفر شهروند خرمشهر و آبادان و مینوشهر. کاری که پیش از این با آوردن خدادای و جاوید و… کرده بود.

ادامه داردـ